9 september Warneton, laatste, allesbeslissende, racedag

De spanning was om te snijden. Althans, bij mij, de rest van de crew en velen met ons. Vandaag was het erop of eronder, wel of geen kampioen. Even leek het erop dat er door de regen helemaal niet gereden kon worden. En dat met 2 punten achterstand op de eerste in het kampioenschap. 's Middags rond de klok van vieren werd de baan droog en kon er gestart worden. Op dit moment was wel duidelijk dat er, mede door het late uur, geen 3 races gereden zouden worden, maar als het weer het toeliet, 2. De eerste heat kwam Wim als 2e over de finish en stond nu met 1 punt voor. Kwartiertje later, nu moest het er dan toch van komen. Laatste race van het seizoen,en nog steeds in de race.......  Achteraan starten met de concurrent #07, Wim buitenkant. Maar dan. In de vierde ronde dreigt Wim #07 in te sluiten achter de voorgangers. En daar krijgt hij een duw op zijn wiel, g.v.d. En ik luisteren; krijgt hij daar nu geen kruis voor? Onze gele Chevy stuurt niet meer naar behoren en Wim zakt terug. Geel, omdat een andere auto door een technisch probleem de muur in vliegt. Dan wordt er "in de oortjes" gezegd "dat er na de finish eerst gekeken wordt of #07 Wim geduwd heeft". En zo ja, dan krijgt hij daar een kruis voor. En dat verandert dan de zaak. Even tellen. Ja, als Wim in elk geval de positie houdt die hij nu rijdt, dan zou het toch nog zo maar eens kunnen....... #07 Als eerste over de finish, iedereen naar boven, officials, foto, video en coureurs en discussie. #07 Geeft toe dat hij Wim geraakt heeft en krijgt een kruis. 1 Plaats terug en -5 punten, totaal 296 punten. Wim 2 punten voor hem, 298 punten en dus hup, Holland, hup, KAMPIOEN!

Marty Swaans en Clyde Williams,

Thank you very, very much! Without you this all couldn't have been possible

Natuurlijk bedanken wij ook weer onze sponsoren     

    Familie Verhoeven

    Anthony v.d. Oetelaar

 OCD Bardahl en alle familie, vrienden, kennissen en bekenden voor alle steun en support!

24 en 25 september Venray

Prachtig weer voor de tijd van het jaar en prachtige races. 6 Keer rijden dit weekend, en voor de verandering lukte dat ditmaal ook. Door de defecte koppeling met Pinksteren kon Wim toen de eerste 2 heats jammer genoeg niet rijden. En ook dit keer waren er weer veel familie, vrienden en bekenden aanwezig om Wim te supporteren. Dat is het voordeel als het racen eens wat dichter bij huis is. Want natuurlijk zoekt niet iedereen het om 500 kilometer op en neer te rijden. Een spectaculaire finale op zondag 25 september! Gestart vanaf de zevende plaats reed Wim al snel door naar de tweede positie. En toen werd het rijden geblazen met #79 in zijn kielzog, die er duidelijk zijn voordeel uithaalde door, weer, op 4 nieuwe banden te verschijnen. Helaas voor de overige coureurs. Die hebben er natuurlijk al bijna een heel seizoen opzitten met het beperkt aantal te gebruiken banden. En dus ook Wim moest passen en meten, om met de meest gunstigste banden die hij nog over had van het hele seizoen, ten tonele te verschijnen. En dan moest er ook nog eens rekening worden gehouden met de laatste race op 9 oktober in Warneton. Gelukkig wordt dit volgend jaar aan banden gelegd, zowel in letterlijke als figuurlijke zin. Enfin, het werd een race waar men nu nog over praat. Maar Wim gaf geen centimeter toe en verdedigde zijn plaats tot de finishvlag viel en dus, zoals gezegd, als tweede finishte. Met dank aan het publiek voor hun enthousiasme.    

4 en 18 september Warneton

Budweiser 200 op 4 september! Da's unne grote! En die is dan voor de 3e plaats, die trofee. 11 Keer werd er een restart gegeven in de finale van 50 ronden, omdat er steeds weer iets gebeurde. En steeds bracht Wim het er weer goed vanaf. Een keer kon hij een van de twee auto's die met elkaar in aanraking kwamen, niet ontwijken. Op wat krassen en het gemis van een stukje spatbord na, kon hij toch weer aansluiten. Met 15 auto's van start, met 6 auto's finishen. Dat is wel heel bedroevend. In de laatste ronde reed Wim op de vierde plaats. Zijn voorganger spinde op het moment dat Wim er zowat naast zat. Hij tikte hem aan en alle geluk van de wereld voor de ander; Wim duwde hem, zij het achteruit, de finishlijn over. Vette pech voor de andere Wim. Die had onderweg een kruis, waardoor hij een plek teruggezet werd. En dat maakte, dat mijn Wim derde werd. Met twee punten verschil voor het kampioenschap. Wie wordt daar nu eigenlijk zenuwachtiger van? Raad eens....hij of ik? 18 September was er een kleine meeting, met evenzo grote trofeeen. We zullen maar zeggen dat het om de eer gaat en, ja hoor.....ook voor het milieu. Gezellige dag gehad en weer 3e in de finale. En nog steeds die 2 punten verschil, he? Volgende race: 24 en 25 september Raceway Venray. Gewoon.........in Nederland! Jij komt toch ook?

21 augustus Warneton

Dat krijg je erbij, als je met 2 punten voorsprong bovenaan staat in het Belgisch kampioenschap. Dan moet je helemaal achteraan starten. En als er dan ook maar 10 auto's rijden is het lastig om naar voren te rijden, omdat de baan dan niet vol is, en iedereen gas kan geven. Als er meer auto's rijden maak je gebruik van de minder snelle auto's en is het de kunst om strategisch te rijden. Enfin, dat kon zondag dus niet, maar we hadden wel mooie races. 3 Keer gereden, en 3 keer zonder een herstart. 1e heat 6e, 2e heat 5e en de finale 4e. Jammer dat deze wegens tijdgebrek ingekort was. In zowel het Europees als in het Belgisch klassement staat Wim nu 2e, en dat is toch zeker niet voorschut? Maar wie weet, de volgende race van 4 september, weer in Warneton?! 

8 augustus Ipswich

En daar gingen ze, "jonge jongens onder mekaar", op naar Engeland voor een zaterdagavondwedstrijd in het verlichte Foxhall Stadium. Een van Wim zijn favoriete banen, en zo'n raceavond heeft wel wat. In de eerste heat raakte Wim Verloo Wim's auto in de 4e bocht, maar wist Wim na de herstart toch als 2e te finishen. De 2e heat. Wat heeft Wim met de 4e bocht? Olie daar op de baan, spinnen en achteraan herstarten. En dan toch nog 3e worden. Dat is knap. Nee, dan de finale. Dan schiet je een bok, zeggen ze wel eens. Maar ik denk toch echt dat de leiding daar soms iets to impressed is van de Euro Late Models. In het verleden is het al eens voorgekomen, dat men vergat om de finishposities te noteren. Gevolg was dat ik een mailtje ontving met de vraag, of dat ik dat toevallig gedaan had. Toevallig wel! Nu was besloten om diegenen, die bovenaan staan in het klassement een ronde meer te laten rijden. En dus moest Wim, samen met Gary Ellis en Jean Vasseur, voor de eersten startten. En hun rijden, en rijden, en inhalen. Langs het scorebord, #95, #73, #07. Onder de meneer met de een-twee-drie-vingers door. En het bleef maar doorgaan zo. Ondertussen met Ellis een voorsprong opgebouwd en weer langs het scorebord. Nog steeds hetzelfde. Met nog een paar ronden te rijden, achter Ellis blijven en geen risico nemen. Ga voor die 2e plaats. Ja hoor, de finishvlag, 2e. En dan komen ze erachter, de mensen van Foxhall Stadium. Zij hadden er geen erg in, dat er nog twee auto's voor Gary en Wim reden, en dat die dus als eerste en tweede reden. En dan word je geen 2e, maar 4e. En dat is K.., .... met peren! Gelukkig ook een leuk nieuwtje. Afgelopen week is Wim samen met Wim Verloo en Roger Twikler wezen testen op de nieuwe baan van het circuit van Lelystad. En op zondag 14 augustus hebben zij een demorace gereden, op uitnodiging van de grote baas daar. Enige aanpassing van de baan is nog noodzakelijk, maar de verwachting is, dat er volgend jaar dus op nog een baan in Nederland gereden wordt. Dat wordt dan dus Venray en Lelystad. Here we come!

10 juli Warneton

Eens per jaar wordt er in Warneton een grote finale gereden; The Big One van 75 ronden. Als hommage aan de overleden Tony Roots was iedereen het er meteen over eens, dat het er voortaan 77 moesten worden, Tony's startnummer. Omdat er tijd genoeg was deze dag, werd er besloten om 3 heats en een finale te rijden. De eerste heat ging al direct goed, 3e. De tweede heat 5e en de derde heat 4e. Toen de finale. Vanaf de achterste regionen wist Wim samen met Gary Ellis al snel naar voren te rijden en op de helft van de finale reden zij samen op een halve ronde voor op de derde. Het dubbelen was inmiddels ook begonnen en je weet natuurlik nooit hoe die coureurs reageren. Er werd door de wedstrijdleiding besloten om met nog vijf ronden te rijden "technisch geel" te geven. De race wordt dan gestaakt en er wordt een herstart gegeven, met alle auto's weer aaneengesloten. Omdat Wim op het moment van de gele vlag op de tweede positie reed moest hij naast Ellis starten. Strategisch gezien is het beter om op de derde plaats te starten. je staat dan achter de eerste en als die snel weg is, sluit je aan, en houd je "het gat dicht". Nu moesten weer alle zeilen bijgezet worden om de tweede plaats te behouden. Oei, een kruis, omdat hij over de lijn ging. Dat kost -5 punten en een plaats terug. Toch als tweede over de finish. Een trofee voor de tweede plaats en de punten voor de derde, -5, omdat de nummer 3 ook een kruis had en dus vierde werd. Op het moment staat Wim eerste in het kampioenschap met 172 punten, met in zijn kielzog Jean Vasseur. Spannend..............  

19 juni, Warneton

We dachten eigenlijk dat er vandaag niet gereden zou worden. Er werd veel regen voorspeld en daarom werd het programma aangepast. De Euro Late Models ging als eerste, voordat het zou gaan regenen. In de 1e heat kwam Wim bij de start al goed weg. Al snel wist hij door te rijden naar pole-position en met nog 5 ronden te rijden, en verschillenden gedubbeld te hebben, had hij een voorsprong van 3/4 ronde op de rest. Oei, een herstart met nog 3 ronden te rijden. En dan moet de rest aansluiten. Gary Ellis startte naast Wim, maar Wim wist zijn positie te houden. Na enkele pogingen gaf Gary op en bedacht dat hij beter als 2e kon finishen dan het risico te nemen dat anderen hem in zouden halen. Dus finishte Wim als 1e. In de 2e heat werd Wim en de rest van de achterlinie dermate opgehouden, dat hij als 7e over de finish kwam. In de finale kon Wim na een aantal ronden tussen de 3e en 4e bocht profiteren van een paar rijders die de rest ophielden en zo een fiks aantal buitenom voorbij. Goed gezien! En naar voren. En dan rijd je op de 4e plaats en krijg je de nummer 3 in het vizier. Snel die voorbij, misschien lukt de nummer 2 ook nog. Ja hoor. Jammer dat de laatste ronden waren ingegaan, anders had Wim misschien ook de koploper nog................... Maar de regen bleef weg en er kon toch gewoon driemaal gereden worden. Standen in Camso en Europees klassement: Beide 3e!

Daar droom je van, en dan komt het uit. Rijden op Raceway Venray, het echte Daytonagevoel.  Deze 1/2 Mile Oval, compleet met banking, voor het eerst rijden in Nederland. We hebben toch genoten ondanks het feit Wim de 1e en 2e heat op eerste Pinksterdag niet kon rijden. Op zaterdagmiddag kwamen we erachter dat de koppeling niet meer werkte. 's Avonds werd deze vervangen, maar op zondagmorgen bleek, dat de nieuwe er niet goed inzat. Racen tegen de klok, maar het lukte niet om hem op tijd te repareren. Dus dan alleen de finale. En dan gaan ze, en dan kijk je, en dan zie je in de verte die auto's schuin hangen op die banking. Dat is GRANDIOOS om te zien. Tegen de muur gaan staan, had ik wel begrepen. Dan rijden ze in volle snelheid langs je en dat gaat zo hard, dat je gekleurde vlekken voorbij ziet vliegen in plaats van auto's. En dan dat geluid........... . Helaas kwam Wim er pas op 2e Pinksterdag achter dat de auto niet op volle toeren kwam en dat de volgende keer e.e.a. nog aangepast dient te worden. Dat mocht nu de pret niet drukken. Buren, vrienden, kennissen en sponsoren; Bedankt voor jullie support!

Een dag om bij stil te staan. Op 18 mei overleed onze vriend en "Boss" van de Euro Late Models, Tony Roots. Was de stemming met Pasen al bedrukt omdat Tony er toen al niet meer bij kon zijn, nu liep iedereen een beetje met zijn ziel onder zijn armen. Op gepaste wijze werd Tony na de races herdacht. We zullen hem enorm blijven missen................ Nou, dat is dan weer lekker. Doe je je best om in de finale naar voren te rijden, komt er een herstart. Dan blijkt, waarom transponders zo belangrijk zijn. DIE GEVEN NAMELIJK DE PLAATS AAN WAAR JE RIJDT! Wim werd dus veel te ver naar achteren teruggezet met als gevolg dat hij als vierde eindigde. Een kind kan de was doen, wordt er weleens gezegd. Evenals verschillende andere mensen kwam ook Nicky eens vragen 'waarom Willem verder naar achteren moest, want hij reed toch verder voorin?' Goed gezien, hoor jongen. Jou willen we in de jurytoren. Al met al toch nog geen slechte dag, 1e heat 4e en 2e heat 3e. Goed voor de punten, 185 in totaal in het Europees klassement.