10 oktober Warneton

Het zit er weer op, het raceseizoen 2010. Ik moest even op de uitslagen uit Engeland wachten, vandaar het laatste verslag van dit jaar een beetje later. Wim is 3e! In zowel het Europees als in het Belgisch klassement. Een HELE KNAPPE PRESTATIE! Gefeliciteerd! En dat is zeker niet slecht als ik zie dat er 31 coureurs zijn. Zo zie je maar weer, waar beoordelingsfouten toe kunnen leiden. Waren deze er op 20 juni niet geweest, was hij nu vet 2e. Maar twee 3e plaatsen is natuurlijk klasse. Het was wel een spannende dag door het verschil van 2 punten met Xavier Vandermeersch. Echter, door het kruis, (en dat zijn minpunten) in de 2e heat, zakte bij Wim de motivatie enigszins. Allereerst al, omdat hem in de zogenaamde earphones verteld werd "dat er extra op hem gelet zou worden"....... Dit werd achteraf door Wim afgedaan als "psychische intimidatie". Ja,ja, maar goed, het zij zo. Jammer dat de prijsuitreiking nog zo lang op zich laat wachten, of bedoel ik eigenlijk het Camsofeest? De eerste beker is in elk geval al binnen van twee van onze trouwste fans, Jack en Jeffrey van Oorschot. Bedankt voor jullie support!                                                       

Wie we natuurlijk ook weer van harte bedanken is de familie Verhoeven,

                              ROBIN HOOD'S STABLES                                     

En van onze kant gaan onze felicitaties uit naar de door hen behaalde overwinning in het wereldkampioenschap in Engeland: Reserve Champion of the Year 2010 met "lief gezichtje":

En niet te vergeten uiteraard: Bardahl Belgie en Frankrijk en OCD-Nederland

Onze speciale dank gaat uit naar Mart Zwaans en Clyde Williams voor hun inzet. Zonder hen aanwezigheid zou het tijdens de wedstrijddagen, en daartussen, een stuk moeilijker zijn. Gewoon, omdat je niet alles in je eentje kunt.

Antony v.d. Oetelaar, Tuning Centre Tilburg:                        HEEL HARTELIJK BEDANKT                                     voor je technische ondersteuning het afgelopen jaar!

26 september Warneton

Na een bumper -aan bumper finale op 11 september in Ipswich, Engeland, werd Wim, vlak achter Gary Ellis, 2e in de finale. In tegenstelling tot de laatste hier gereden races, kwam ook Wim terug zonder enige schade en kon er vandaag meteen van start worden gegaan. Althans, dat hadden we gedacht. De regen kwam bijna de hele dag met bakken uit de hemel en even leek het erop, dat er helemaal niet gereden kon worden. Later in de middag klaarde het toch enigszins op, en konden er toch nog twee races gereden worden. 1e Heat, 3e. De 2e heat werd de finale gereden, omdat het er naar uitzag dat het ook nu weer zou gaan regenen. Dat gebeurde ook in de laatste rondes en er werd afgevlagd juist op het moment dat Wim bezig was om de derde plaats in te nemen. Dus werd hij 4e. Stond hij in het Camso-klassement 3e met 1 punt verschil met de 2e, Xavier Vandermeersch, vandaag is hij deze, zoals beloofd, weer met 2 punten voorbij. Met nog 1 racedag te rijden op 10 oktober is het erg spannend. Het kan nog alle kanten op, want het blijft tenslotte een mechanische sport en ook een foutje zit in een klein hoekje. Klassementen tot nu toe:

ELMSklassement (Europees)

1. Jean Vasseur        3113 punten

2. Wim Moonen       2724 punten

3. Gary Ellis            2692 punten

4. Jos Jansen            2667 punten

5. Wim Verloo         2475 punten

Camsoklasssement

1. Jean Vasseur                  323 punten

2. Wim Moonen                 270 punten

3. Xavier Vandermeersch  268 punten

4. Jos Jansen                      261 punten

5. Gary Ellis                      229 punten  

5 september Warneton

Ons bereikte het trieste bericht John Vanderkerckhove plotseling was overleden. In de loop van de jaren hebben wij John leren kennen als een vriend..... voor iedereen. "Koffietje bij Kaatje", koekje erbij, en natuurlijk altijd even zwaaien. Kortom, een lieve man die nu al door iedereen gemist wordt. 

Vandaag werd de "Budweiser 200" gereden. De winnaar krijgt dan 200 flessen van dit biermerk. Jammer dat de voorste rijders voor zoveel oponthoud zorgden, dat ook Wim niet voorbij kon. En dan is het ook nog zo, dat je , als je aan het rijden bent, keuzes moet maken. Blijf ik binnen of ga ik naar buiten. En, kan ik naar buiten? Werd er de vorige racedag in Warneton echt geracet, kruis voor Wim, minpunten in het klassement, vandaag waren er toch verschillende herstarts. En een zware crash, kijk maar eens op de volgende link: crash 5 september

Wel jammer van dat kruis de vorige keer, hierdoor is Wim, met 1 punt verschil met Xavier Vandermeersch gezakt naar de 3e plaats in het Belgisch Camsoklasement en heeft nu 245 punten. In het Europees ELMSklassement staat hij 2e met 2419 punten met 50 strafpunten. Camso: 1e heat 8e 8 punten   2e heat 12e 4 punten   3e heat 3e  13punten Budweiserfinale 6e 10 punten  Niet heel erg hoor, Wim lust namelijk geen bier! 

augustus diverse

Oeps, vergeet ik de verslagen van augustus. Nu kunt u die natuurlijk altijd, mits u natuurlijk abonnee bent, lezen in de Oval News. Ja hoor, die verslagen schrijf ik. Die van de ELMS en soms ook van de LightningRods.  Bij wijze van uitzondering voor een keertje mijn verslag uit de Oval News hieronder op deze pagina. Mocht uw interesse gewekt zijn: Lid worden kan altijd!

Dat de Euro Late Model Series een druk programma hebben, is wel duidelijk. 3 Weken achter elkaar rijden, waarvan 2 keer in Engeland, waar ook nog eens een weekend van 2 dagen racen tussen zit. En dan moet je geen grote stukken rijden, die binnen een week niet te maken zijn. De coureurs wacht in elk geval altijd een zeer gastvrij onthaal in Ipswich en Lydden Hill, Engeland. Op 12 juni werd er in Ipswich gereden en opmerkelijk was, dat de ex-Ascar’s ook hier weer kampten met veel technische problemen. Kelvin Hassel gebruikte voor deze gelegenheid ook een dergelijke raceauto en hij moest de eerste 2 heats met lede ogen toezien hoe zijn collega-coureurs hun rondjes reden. De finale kon uiteindelijk toch met hem gereden worden. Tot het moment waarop Andrew Knight spinde, en Hassel zijn auto in diens zijflank boorde. Einde finale voor Hassel. Gary Ellis had in elk geval, evenals vorig jaar op dit circuit,  zijn dag, en won alle heats. Uiteraard erg leuk voor zijn zeer trotse familie op de tribune. Moonen bleef Janssen en Vasseur voor en handhaafde zijn eerste plaats in het klassement. En Wim Turbo Verloo; die genoot zichtbaar van zijn eerste bezoek aan Engeland. Lee Tractorboy Maddox was voor deze gelegenheid gepromoveerd tot wedstrijdleider. Dit ging hem zo goed af, dat hij 2 weken later, op 26 en 27 juni, ook op het circuit van Lydden Hill de touwtjes in handen had. Het circuit van Lydden Hill kost banden, veel banden. En niet zozeer door de baan, maar door de split waar men doorheen rijdt, terug naar de pits. De banden worden daar door het lange circuit zo heet, dat de scherpe steentjes erin smelten. Door de extreme hitte, ja hoor, dat kan ook in Engeland, zij het uitzonderlijk, was dit nog erger dan anders. Ook Wim Moonen had hier last van oververhitting, in elk geval wel zijn bolide. Koelingsproblemen en een defect aan de remmen stootte hem van zijn eerste plaats in het ELMSklassement af. Door een beoordelingsfout van de wedstrijdleiding in Warneton op 20 juni, moest hij na een crash, veroorzaakt door een andere coureur, voor de herstart vanaf de eerste plaats waar hij op dat moment reed, weer terug achteraan starten. Dat kostte hem zoveel punten dat hij ook in het Camsoklassement in waarde daalde. Op 11 juli, de dag van het WK-voetbal, was het weer racingday in Warneton, Belgie. Met als klap op de vuurpijl de big final van 75 ronden. Later op de dag werd besloten om deze, vanwege het nog steeds warme weer, in te korten tot 50 ronden. In de 3^e heat crashte Rodger Twikler, Verloo en Ellis. De beide autos van het Twikler Monster en Verloo waren zo beschadigd dat het hard werken werd om de finale nog te kunnen rijden. En daarin ging alles goed, geen gele vlaggen tot en met de 42^e ronde. Het zag er naar uit dat Hassel zijn auto even niet meer onder controle had, waarop er geel gegeven werd. En toen volgde er een herstart. 2 Rijen oververhitte coureurs met hun even zo hete bolides, bumper aan bumper. En het ging mis. In de 2^e bocht raakte Kurt Dujardin zijn teamgenoot Anton Gonissen, door wat Gonissen een delicate racemanoevre noemt, en hield vast waardoor deze omging. Wat volgde was een opeenstapeling van auto’s die uiteraard geen kant opkonden, omdat zij juist gestart waren. Ellis werd, na weer een herstart, eerste, en kruipt dus langzaam weer omhoog in het klassement. Op 7 augustus was de eerste heat op het circuit van Ipswich waarschijnlijk ook wel meteen de beste van de dag. Omdat het die dag geregend had, zochten alle coureurs geduldig de droogste lijn van het natte circuit. Hier profiteerden Brereton en Ellis van, die als 1^e en 2^e finishten. Maddox werd 3^e. Anders verliep het in de 2^e heat. Ook nu ging iedereen de strijd aan om op een zo droog mogelijke buitenlijn te kunnen rijden. Verloo en Vincent Lehouck konden het hier samen niet over eens worden wat resulteerde in een crash waarbij Verloo Lehouck de muur induwde. Zwart kruis voor Verloo en 25 penaltypunten in het ELMSklassement. Lehouck had zijn auto niet klaar voor de finale, die een soort survivaltocht werd. De wedstrijdleiding had de handen vol, overal waar ze keken was er iets aan de hand. 3 Zwarte kruizen werden gegeven, het hadden er veel meer kunnen zijn. Het was ongetwijfeld de meest spectaculaire V8-race die hij ooit heeft gezien, aldus ELMSboss Tony Roots.  

11 juli Warneton

Die defecten moeten natuurlijk ook nog gerepareerd worden. Dus thuis maar eens flink aan de slag. Kapotte koppakkingen! Dat is heel wat anders dan nieuwe olie en zo. Dat werd werken in Warneton op zaterdag, want die moeten natuurlijk ook weer vervangen worden. Alle pech van de wereld, kromme koppen. Tja, dan valt er niets te rijden, want die moeten gevlakt worden en dat kan hier niet. Allemaal veel technische praat natuurlijk, maar Wim kreeg het aanbod om in een auto van Roots Racing te rijden, en dat kan natuurlijk niet in de wind geslagen worden. Zo'n auto rijdt en zit natuurlijk anders dan die van jezelf. Het is even wennen en dat was dan ook de reden waarom Wim in de 2e heat een kruis kreeg omdat hij over de lijn ging. Jahaa, Roland is watching him. En dat kost  ook nog eens -5 strafpunten. De grote finale was, vanwege de extreme hitte, ingekort van 75 naar 50 ronden. Met nog 8 ronden te rijden was er een herstart. Daar start je altijd vanuit de positie waarin je reed in de laatste ronde, en niet in blokken zoals bij aanvang, maar in rijen van twee, bij elkaar. En wat gebeurde er? In de tweede bocht tikte Dujardin zijn teamgenoot aan en hield, zeer onsportief, vast, zodat deze omging en een crash onvermijdelijk was. Ook Wim was hierbij betrokken. In de eerste instantie zag het er niet best uit voor Wim, maar hij kon, zij het zonder linker voorspatbord, toch de finale uitrijden en werd toch nog vijfde. Omdat zijn eigen auto op dit moment gerepareerd wordt door Antony van de Oetelaar van Tuning Centre Tilburg, wordt er dit weekend op 17 en 18 april in Lydden Hill, Engeland, nog een keer gereden in de auto van Roots Racing. Onze dank is groot. Ook danken wij natuurlijk weer Bardahl voor hun levering van de vloeistoffen. Hadden we deze de laatste keer bij ons gehad, dan was de schade beperkt gebleven tot alleen een defecte radiateur. Nu was de nieuwe radiateur afgevuld met water, met koelvloeistof van Bardahl was de motor niet gaan koken, omdat het kookpunt hiervan veel hoger is.        

20 juni Warneton en 26 en 27 juni Lydden Hill

Ja, en dan word je zomaar van je tronen gestoten in het klassement. En in dit geval in het geheel niet door je eigen schuld. Zoals bekend moet degene die bovenaan staan in het klassement achteraan staren. Zo ook de 1e heat in Warneton. Dan rijd je, heel knap vind ik van achteraf helemaal naar voren naar de eerste plaats. En dan word je, met nog 5 ronden te gaan, aangetikt door een andere coureur, recht voor mijn neus. En dan hoor je dat de wedstrijdleiding een beoordelingsfout maakt en je terug achteraan laat starten. En dat is zuur, want dat kost je 2 plaatsen in het Camsoklassement. Aan het einde van de dag stond Wim in elk geval nog wel eerste in het Europees klassement. Dat de techniek je ook in de steek kan laten bleek wel in Lydden Hill. Verschillende lekke banden, 2 kapotte radiateurs, een gebroken remnaaf en als klap op de vuurpijl ook nog eens een kokende motor. Dacht Wim nog even dat zijn voorligger plots afremde, niets bleek minder waar. Het was zijn auto die niet meer remde. Het gevolg was dat Wim afremde onder de auto van Gary Ellis, waardoor zij beiden slaagden voor een wedstrijd synchroon van de baan raken. Jammer genoeg kostte hem deze dagen ook nog eens een plek in het Europees klassement.    

12 juni Ipswich

Het was weer een gastvrij onthaal, daar in Ipswich, Engeland. En gaat het in de eerste plaats over het racen; ik had in ieder geval een grandioze dag! Wie wil dat nu niet, een race starten op die prachtige safetycar van Ipswich? I did it! En alle ererondjes, en de prijsuitreiking. Kortom, het was mijn dag. Bedankt organisatie van Ipswich, Spedeworth, en natuurlijk, bedankt Clyde. Het was ook de eerste race van het jaar van de ELMS in Engeland en Wim startte, omdat hij bovenaan staat in het klassement, achteraan. Vreemd genoeg waren het veelal de Engelse Ascars die door technische problemen uitvielen, wat het naar voren rijden wat gemakkelijker maakte. Ondanks dat, mooie races en geen schade. En Wim? Die staat met 875 punten nog steeds bovenaan in het klassement. Maar er liggen kapers op de kust en er zijn nog vele races te gaan.

1e heat 3e  2e heat 2e  finale 4e

16 mei Warneton

Dit was een prima dag voor Wim, 4e, 2e en 1e in de finale. En, in beide klassementen bovenaan op de eerste plaats. In het Camsoklassement met 125 punten en in het Europees ELMSklassement 680 punten. Vooral de laatste herstart in de finale was erg spannend. Wim startte vanaf de 2e positie, buitenkant, en wist vrijwel meteen zijn voorganger voorbij te gaan. Omdat de anderen moeite hadden met het inhalen van de nummers 2 en 3 kon hij een halve baanlengte voorsprong opbouwen. In de laatste ronde crashte er een aantal auto's waardoor de race afgevlagd werd. Dit, omdat de koploper, Wim dus, zijn laatste ronde al had ingezet. En ja hoor, zoals ik al schreef in mijn verslag van 25 april, was het  weer een coureur van een huurauto, die verantwoordelijk was voor de vele schades en herstarts. Vaak zijn deze coureurs prominente figuren in de racerij. Zij zijn gewend te rijden op grote circuits zoals bijvoorbeeld Francorchamps of Zolder. Hoe anders is het om op een 3/8 mijl banking ovale baan te rijden met zo'n 20 auto's tegelijk, daar schrikken sommigen toch van. De eerstvolgende race staat gepland op 12 juni in Ipswich, Engeland. Kom je ook?

25 april Warneton

Het is duidelijk te merken aan het eind van een racedag als er geen huurauto's meerijden. Geen noemenswaardige schades aan de auto's. En dat met een finale van 60 ronden! Ook Wim bleef, net zoals veel andere mensen, niet gevrijwaard van een heersend virus, en was er 's morgens nog niet zeker van of hij vandaag zou rijden, of toch naar huis zou gaan om uit te zieken. Was dit de oorzaak, dat hij na de laatste restart in de 58e ronde van de finale verschillende auto's aan de binnenkant voor moest laten gaan? Neen, hij kreeg een tik achterop van #17 Bruce Andrews, waardoor hij de auto even kwijtraakte en op de muur afvloog.  Daardoor finishte hij op de 9e plaats, en verdiende dus 9 punten, hetzelfde als in de eerste heat. De tweede heat eindigde hij op de 4e plaats, 12 punten. Desondanks heeft hij zijn vierde plaats in beide klassementen weten te behouden. Camsoklassement: 84 punten en in het Europees ELMSklassement: 475 punten. Met de welgemeende excuses van Bruce, uiteraard. Aanvaard natuurlijk, kan gebeuren.     

4 en 5 april, 1e en 2e paasdag Warneton

1e Paasdag viel de regen met bakken uit de lucht en het zag er niet naar uit dat er vandaag nog gereden zou worden. Alhoewel de temperatuur niet best was, was de baan 's middags toch droog en konden in elk geval de 1e en 2e heat gereden worden. 2e Paasdag zou dan starten met de finale. De eerste heat startte Wim vanaf de 8e positie, en met nog 10 ronden te rijden was er een restart omdat er een auto gespind was. Omdat Wim op dat moment op de 2e plaats reed, was zijn startpositie aan de buitenkant. Dat dit in je voor -of nadeel kan werken ondervond hij, toen bij het bekende green-green-green een aantal coureurs aan de binnenkant voor moest laten gaan, en terugzakte naar de 5e plaats. Zo finishte hij dan ook. Pech had hij in de 2e heat. Gestart vanaf de 11e plaats en met nog een paar ronden te rijden, was hij inmiddels aangeland op de 6e plek. En landen deed hij weer: met alle wielen op de grond, toen #19 hem achter aantikte waardoor de auto dwars kwam. #222 Kon hem niet ontwijken en de achterkant van de auto steeg de lucht in. Veilige landing dat wel, maar met o.a. een gescheurd achterspatbord en een lekke achterband moest hij het veld ruimen. Met de welgemeende excuses van #19 kon op 2e paasdag dan toch de finale verreden worden. Dat de wedstrijdleiding niet alles ziet, werd ook vandaag weer duidelijk. Werd de crash van gisteren over het hoofd gezien, vandaag zag men niet meteen, dat in de laatste ronde voor de finishvlag viel, Wim in de laatste turn #07 voorbij gegaan was. Dus stond nummer 07, ten onrechte op het erepodium. Na zijn ererondje moest deze dan toch, bij nader inzien, de beker voor de 3e plaats uit handen geven aan Wim. Ondanks het feit dat er op 2e paasdag veel crashes waren, met veel schade, kon Wim, zij het soms ternauwernood, hieraan ontglippen. De eerste heat finishte hij als 2e, de tweede en derde als 6e. In zowel het Belgische Camsoklassement als in het Europese ELMSklassement staat Wim op de 4e plaats, met respectievelijk 58 en 327 punten.